Dit was een magisch moment! 
In een ritueel op Wild Woman Fest waarin we uitgenodigd werden diep te voelen in het donker en veel vrouwen diepe pijnen doorwerkten, danste ik.
Ik zag de vrouwen om me heen, ik zag hun proces, ik zag de krachtige begeleiding in het veld en ik danste. Ik hoefde niets met hun pijn. Ik hoefde niets weg te nemen, niet te zorgen, geen bedding te geven. Ik mocht dansen. Voor mezelf.
En ja, daarmee bewoog ik de energie van het veld. Dat was ok. Ik danste. Voor mij. Voor de processen die ik heb doorwerkt. Genietend van de krachtige vrouw die ik ben.
De afgelopen weken waren uitdagend. In andere settings lukte het me niet de kracht vast te houden en belandde ik weer in het donkere niet goed genoeg. Aan conformeren aan wat mij niet past en waarschijnlijk zelfs helemaal niet gevraagd werd. Want ze hadden mij gevraagd, wetende wat ik te bieden heb.
Met dank aan de mensen om me heen die uitspraken waarin ze mijn kracht zien, vind ik het oog van de storm weer. Want zo voelde het op wild woman fest. De storm woedde wel degelijk om me heen, en ik kon het aanschouwen zonder meegesleurd te worden. De storm in me was afgelopen weken weer aangeraakt en helemaal rustig is het nog niet.
Morgen en overmorgen doe ik opnieuw mee aan de Reiki 2 bij Agnès Schlüter, mijn Reiki master. Ik ben benieuwd wat dat me gaat brengen. Afgelopen weken heb ik veel steun gehad aan Reiki 2 door jongere versies van mezelf Reiki te geven, en ook mijn voormoeders. Specifiek op het stuk van niet goed genoeg zijn.
Morgen en overmorgen verdiep ik me opnieuw in de symbolen, ook met het oog op het zelf geven van de cursus dit najaar. Heb je interesse, stuur me een berichtje. Dan laat ik je weten als de data gepland zijn.
Foto Anouk @goddessphotographybyanouk